अङ्क ५०पुस २०७२वर्ष १२

कोलाज

 

                             - विश्वरन्जन

 

मेरो अनुहारमा उम्रिएका चिराहरूलाई

ममात्र देख्‍नसक्छु

 

ठाउँठाउँमा भत्किएको म

भित्र कतै हरेक दिन फेरि भत्कन्छु

 

जसरी पिकासोको हरेक क्यानभासमा

देखिनु गुनेरिकाको भत्किएको सत्य

जसरी हुसेन आफैँले च्यात्नु ठुलो क्यानभास

र उडाइदिनु टुक्रैटुक्रा आकाशमा

जसरी पूरै आकाशमा ओछ्याइनु,

गुनेरिकाको दुःखसित र गुनेरिका मै टाँसिनु

फाटेको कालो ब्रोमाइड कागज

रगतका टाटा र फूलका टुक्राले

बनेको एउटा कोलाज

 

मेरो पनि एउटा सत्य छ

कोलाज, मेर्ज र मोन्टाज

भत्किएका सपना, च्यातिएका तसवीर र कालो रङको

केही चीसा पहाडहरू र रगतका छीटा

राता मैदानका टुक्रा र भोका बालकहरूको चित्कार

केही अफगानिस्तान

केही प्यालेस्टाइन

केही गुजरात

 

म जान्दछु

म भित्रको यस भयानक कोलाजलाई

उतार्नु पर्नेछ क्यानभासमा

र पतनको सीमामा रहेको

त्यस चित्कार जसरी

‘साउथ बी’ को लीलाम-घरमा

रङ्गीन रक्सी र पनीरका टुक्राबीच

बोली लगाउँछु यस कोलाजको

करोडौँ रूपैयाँमा यो पनि बिक्ने छ

हरेक व्यथाझैँ

जुन यस दुनियाँमा कहिलेदेखि हो कोनि

बजार बनीसकेको छ।

 

म पिकासो, मूर, हुसेन र मेहताझैँ

मभित्रको व्यथालाई

दुनियाँको बजारमा बेच्ने छु।

 

मलाई थाहा छ

मतिर फर्किएका कोलाजहरूसँग

धेरै समय बस्न सक्दिनँ।

 

-0-

(हिन्दीबाट अनुवादः कुमुद अधिकारी)

Share |

प्रतिक्रियाहरू


प्रतिक्रिया पठाउनुहोस

नाम :
प्रतिक्रिया :